02122657458

بهترین جاهای دیدنی کره جنوبی؛ معرفی + عکس

7 دقیقه
1405/06/10
شیدا درویش

حدود یک ساعت و نیم از سئول که فاصله بگیرید، در پوچئون به آبشاری می‌رسید که میان دیواره‌های تیره آتشفشانی پنهان شده است. آبشار بیدولگینانگ از دل صخره‌های بازالتی پایین می‌آید و در حوضچه‌ای آرام جمع می‌شود؛ جایی که بیشتر شبیه یکی از لوکیشن‌های دورافتاده طبیعت است تا جاذبه‌ای در نزدیکی پایتخت کره جنوبی. با این حال، اسمش را در بیشتر فهرست‌های معروف جاهای دیدنی کره نمی‌بینید و خیلی از گردشگرانی که چند بار هم به این کشور سفر کرده‌اند، سراغش نرفته‌اند.

شناختن جاهای دیدنی کره جنوبی از همین‌جا جالب می‌شود. کنار جاذبه‌های معروف سئول، بوسان و جزیره ججو، مکان‌هایی هم هستند که شاید اسمشان کمتر به گوشتان خورده باشد، اما دیدنشان تصویر کامل‌تری از طبیعت، تاریخ و فرهنگ این کشور می‌دهد. در این مطلب سراغ مجموعه‌ای از همین جاها می‌رویم؛ از معروف‌ترین جاذبه‌های کره جنوبی تا چند انتخابی که ارزش کمی بیشتر کنجکاوی کردن را دارند. اگر برای سفر به کره برنامه می‌ریزید، این فهرست را از دست ندهید؛ اگر هم فعلاً قصد سفر ندارید، ورق زدن تصاویر این جاها خودش بهانه خوبی برای ادامه دادن است.

جاهای دیدنی سئول

سئول از آن شهرهایی است که خیلی خوب می‌تواند حال‌وهوای کلی کره جنوبی را نشان بدهد. کاخ‌های چندصدساله، محله‌های قدیمی و خانه‌های هانوک فاصله زیادی با برج‌ها، خیابان‌های شلوغ و محله‌های مدرن ندارند و همین کنار هم بودن، بخش زیادی از جذابیت شهر را می‌سازد. در سئول می‌شود در یک روز هم رد تاریخ کره را دید و هم با چهره امروز این کشور روبه‌رو شد.

برای همین اگر قصد یک سفر کوتاه به کره جنوبی را دارید، لازم نیست حتماً چند شهر را در برنامه جا بدهید. با تور سئول ما می‌توانید چند روز را روی خود پایتخت متمرکز شوید و بخش قابل‌توجهی از دیدنی‌های مهم کره را ببینید؛ از کاخ‌ها و بازارهای قدیمی گرفته تا محله‌های مدرن و چشم‌اندازهای شهری. در ادامه، سراغ مهم‌ترین جاهای دیدنی سئول می‌رویم.

 کاخ گیونگ‌بوک‌گونگ؛ مهم‌ترین کاخ سلطنتی سئول

اگر بخواهید تاریخ سئول را از یک نقطه شروع کنید، کاخ گیونگ‌بوک‌گونگ (Gyeongbokgung Palace) انتخاب خوبی است. این کاخ در سال ۱۳۹۵ ساخته شد و اولین و بزرگ‌ترین کاخ از پنج کاخ اصلی دوره چوسان بود؛ جایی که برای سال‌ها بخش مهمی از امور سیاسی و زندگی خاندان سلطنتی در آن جریان داشت.

چیزی که گیونگ‌بوک‌گونگ را دیدنی می‌کند فقط قدمتش نیست. حیاط‌های وسیع، دروازه‌های بزرگ، تالارهای چوبی و پاویون‌هایی که کنار آب ساخته شده‌اند، باعث می‌شوند گشت‌وگذار در آن بیشتر شبیه قدم زدن در بخشی از تاریخ شهر باشد. پاویون گیونگ‌هورو و برکه اطرافش از معروف‌ترین بخش‌های مجموعه‌اند و کوه‌های پشت کاخ هم منظره‌ای ساخته‌اند که با فضای مدرن سئول فاصله زیادی دارد.

گیونگ‌بوک‌گونگ امروز یکی از شناخته‌شده‌ترین جاذبه‌های سئول است و اگر با لباس سنتی کره‌ای، یعنی هانبوک، وارد شوید، ورود به کاخ رایگان است.

 کاخ گیونگ‌بوک‌گونگ؛ مهم‌ترین کاخ سلطنتی سئول

کاخ چانگ‌دئوک‌گونگ و باغ مخفی هووون

کاخ چانگ‌دئوک‌گونگ (Changdeokgung Palace) از آن جاهایی است که اگر فقط عکس‌هایش را ببینید، شاید متوجه تفاوتش با دیگر کاخ‌های سئول نشوید؛ اما وقتی وارد محوطه می‌شوید، همه‌چیز طبیعی‌تر و آرام‌تر به نظر می‌رسد. ساختمان‌ها به‌جای اینکه با نظم کاملاً رسمی کنار هم قرار گرفته باشند، با شیب زمین و درخت‌ها پیش رفته‌اند و همین باعث شده مجموعه حال‌وهوای متفاوتی داشته باشد.

بخش معروف‌تر این کاخ، باغ هووون (Huwon) یا همان باغ مخفی است؛ باغی بزرگ با برکه‌ها، پاویون‌ها و مسیرهای جنگلی که زمانی فقط خاندان سلطنتی و افراد نزدیک به دربار از آن استفاده می‌کردند. چانگ‌دئوک‌گونگ یکی از پنج کاخ اصلی دوره چوسان است و به‌دلیل همین هماهنگی معماری با طبیعت، در فهرست میراث جهانی یونسکو هم قرار دارد. اگر گیونگ‌بوک‌گونگ بیشتر شکوه و رسمیت سلطنت را نشان می‌دهد، چانگ‌دئوک‌گونگ تصویر آرام‌تر و شخصی‌تری از زندگی دربار کره دارد.

کاخ چانگ‌دئوک‌گونگ و باغ مخفی هووون از جاهای دیدنی تاریخی سئول

 دهکده هانوک بوکچون؛ سئول قدیمی در میان شهر امروزی

چند دقیقه که از خیابان‌های شلوغ مرکز سئول فاصله بگیرید، فضای شهر در بوکچون (Bukchon Hanok Village) کاملاً عوض می‌شود. کوچه‌های باریک و خانه‌های سنتی هانوک، تصویری از سئول قدیمی را نگه داشته‌اند؛ آن هم درست در منطقه‌ای که کاخ‌های گیونگ‌بوک‌گونگ و چانگ‌دئوک‌گونگ در نزدیکی‌اش قرار دارند. این محله زمانی محل زندگی خانواده‌های اشرافی دوره چوسان بود و امروز بخشی از خانه‌های آن به کارگاه‌های صنایع‌دستی، گالری، کافه و فضاهای فرهنگی تبدیل شده‌اند.

یک نکته مهم درباره بوکچون این است که اینجا هنوز یک محله مسکونی واقعی است، نه صرفاً یک جاذبه گردشگری. به همین دلیل در بخش‌هایی از محله، بازدید گردشگران به ساعت ۱۰ صبح تا ۵ عصر محدود شده و از بازدیدکنندگان خواسته می‌شود سکوت و حریم خانه‌ها را رعایت کنند. همین زنده‌بودن محله است که قدم‌زدن در بوکچون را از دیدن یک مجموعه تاریخی معمولی متفاوت می‌کند.

عکس کره جنوبی سئول

 برج اِن سئول؛ تماشای شهر از بالای نامسان

برج اِن سئول (N Seoul Tower) روی قله کوه نامسان قرار گرفته و یکی از بهترین جاها برای دیدن وسعت واقعی سئول است. خود برج ۲۳۶.۷ متر ارتفاع دارد، اما چون روی کوه ساخته شده، سکوی دید آن در ارتفاعی نزدیک به ۴۸۰ متر از سطح دریا قرار می‌گیرد و نمایی ۳۶۰ درجه از شهر می‌دهد.

نامسان فقط برای رسیدن به برج نیست؛ مسیرهای پیاده‌روی و فضای سبز اطرافش باعث شده بالا رفتن از این منطقه خودش بخشی از تجربه بازدید باشد. نزدیک برج هم همان قفل‌های معروف عشق را می‌بینید که زوج‌ها روی نرده‌ها می‌بندند. اگر عصر به نامسان بروید، می‌توانید سئول را هم در روشنایی روز ببینید و هم کمی بعد، وقتی چراغ‌های شهر روشن می‌شوند. همین تغییر منظره در فاصله کوتاه، یکی از جذاب‌ترین بخش‌های بازدید از برج اِن سئول است.

 برج اِن سئول؛ مکان های دیدنی کره جنوبی سئول

بازار گوانگ‌جانگ؛ یکی از قدیمی‌ترین بازارهای سئول

بعد از کاخ‌ها و محله‌های تاریخی، بازار گوانگ‌جانگ (Gwangjang Market) تصویر متفاوتی از سئول نشان می‌دهد. این بازار بیش از صد سال قدمت دارد و هنوز هم یکی از شناخته‌شده‌ترین بازارهای سنتی شهر است؛ جایی که فروش پارچه، لباس‌های سنتی و کالاهای مختلف در کنار غرفه‌های غذا جریان دارد.

بخش غذاخوری بازار همان جایی است که معمولاً بیشتر توجه گردشگران را جلب می‌کند. روی نیمکت‌های ساده کنار غرفه‌ها می‌توانید غذاهایی مثل بین‌ده‌تئوک، پنکیک ترد ماش، مایاک گیمباپ و انواع نودل و دامپلینگ کره‌ای را امتحان کنید. جذابیت گوانگ‌جانگ بیشتر از اینکه به یک غذای خاص محدود باشد، به فضای شلوغ و زنده آن برمی‌گردد؛ صدای فروشنده‌ها، بخار غذاها و رفت‌وآمد مردم، بازار را به جایی تبدیل کرده که هنوز بخشی از زندگی روزمره سئول را می‌شود در آن دید.

بازار گوانگ‌جانگ

دیدنی‌های اطراف سئول و شمال شرقی کره جنوبی

اگر چند قدم از خود سئول فاصله بگیریم، خیلی زود به جاذبه‌هایی می‌رسیم که حال‌وهوای متفاوتی از پایتخت دارند. بعضی از آن‌ها، مثل قلعه هواسونگ سوون، هنوز بخشی از تاریخ کره را در دل یک شهر امروزی نگه داشته‌اند؛ بعضی دیگر مثل جزیره نامی و پارک ملی سئوراکسان بیشتر برای طبیعت و چشم‌اندازهایشان شناخته می‌شوند. در همین محدوده، DMZ هم قرار دارد که جایگاهش بیشتر به تاریخ معاصر شبه‌جزیره کره برمی‌گردد تا گردشگری معمول.

این بخش از کره جنوبی برای کسی که بیشتر وقتش را در سئول می‌گذراند هم جالب است، چون بسیاری از این جاذبه‌ها با فاصله‌ای قابل‌قبول از پایتخت قرار گرفته‌اند و هرکدام تصویر متفاوتی از کشور نشان می‌دهند.

قلعه هواسونگ سوون؛ دیواری تاریخی در میان شهر

در شهر سوون، در جنوب سئول، دیوارهای قلعه هواسونگ هنوز نزدیک به ۵.۷ کیلومتر امتداد دارند. این قلعه در اواخر قرن هجدهم و به دستور پادشاه جونگ‌جو ساخته شد و چهار دروازه اصلی، برج‌های دیده‌بانی، پست‌های فرماندهی و سازه‌های دفاعی مختلفی در مسیر دیوارهای آن قرار گرفته‌اند.

دیدن هواسونگ با بازدید از یک بنای تاریخی معمولی فرق دارد. مسیر دیوار از بخش‌های مختلف شهر عبور می‌کند و می‌توان قسمت‌هایی از آن را پیاده طی کرد؛ گاهی بالای دیوار و کنار برج‌های قدیمی هستید و کمی بعد خیابان‌ها و خانه‌های امروزی سوون را می‌بینید.

یکی از بخش‌های زیبای قلعه، پاویونی است که کنار برکه یونگ‌یئون و روی ارتفاع قرار گرفته و در گذشته هم کاربرد نظامی داشته و هم محلی برای استراحت بوده است. هواسونگ از سال ۱۹۹۷ در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار دارد.

قلعه هواسونگ سوون

 منطقه غیرنظامی کره؛ جایی میان دو کره

در شمال سئول و نزدیکی شهر پاجو، به یکی از متفاوت‌ترین دیدنی‌های کره جنوبی می‌رسیم. منطقه غیرنظامی کره یا DMZ پس از آتش‌بس سال ۱۹۵۳ شکل گرفت و هنوز کره شمالی و جنوبی را از یکدیگر جدا می‌کند. بخش‌هایی از این منطقه امروز برای گردشگران قابل بازدید هستند و دیدن آن‌ها تصویر ملموس‌تری از تاریخ معاصر کره می‌دهد.

یکی از معروف‌ترین نقاط این محدوده تونل سوم است؛ تونلی زیرزمینی به طول حدود ۱.۶ کیلومتر که در سال ۱۹۷۸ کشف شد و بخشی از آن برای بازدید آماده شده است. در رصدخانه دورا نیز می‌توان در روزهای صاف زمین‌های آن سوی مرز، شهر کائسونگ و بخش‌هایی از کره شمالی را دید.

ایمجینگاک، ایستگاه دوراسان و کمپ گریوز از دیگر نقاط این محدوده هستند. بسیاری از این مکان‌ها را نمی‌توان به‌صورت مستقل دید و بازدید از آن‌ها در قالب تورهای مجاز DMZ انجام می‌شود.

منطقه غیرنظامی کره

 پارک ملی سئوراکسان؛ چهره کوهستانی کره جنوبی

پارک ملی سئوراکسان در شمال شرقی کره جنوبی قرار دارد و یکی از معروف‌ترین مناطق طبیعی این کشور است. منظره اصلی اینجا را کوه‌های سنگی، دره‌های عمیق و جنگل‌هایی می‌سازند که در هر فصل ظاهر متفاوتی دارند. پاییز سئوراکسان به‌خاطر رنگ‌های قرمز و نارنجی جنگل‌ها معروف است، اما در بهار و تابستان هم مسیرهای پیاده‌روی و آبشارهای پارک ارزش دیدن دارند.

یکی از شاخص‌ترین نقاط پارک، صخره اولسان‌باوی است؛ مجموعه‌ای از قله‌های سنگی بزرگ که از فاصله دور هم دیده می‌شوند. اگر سراغ بخش‌های کمتر تکراری بروید، آبشار تووانگ‌سونگ هم انتخاب جالبی است. این آبشار بلند میان دیواره‌های صخره‌ای پنهان شده و برای دیدنش باید بخشی از مسیر جنگلی پارک را طی کنید.

سئوراکسان فقط یک مقصد برای کوهنوردها نیست. حتی اگر قصد صعود جدی نداشته باشید، مسیرهای کوتاه‌تر و منظره‌های اطراف پارک هم برای آشنا شدن با طبیعت کوهستانی کره جنوبی کافی‌اند.

 پارک ملی سئوراکسان

جاهای دیدنی گیونگجو؛ پایتخت تاریخی کره جنوبی

گیونگجو برای کره جنوبی چیزی شبیه یک شهر تاریخی زنده است. اینجا نزدیک به هزار سال پایتخت پادشاهی سیلا بود و هنوز هم آرامگاه‌های سلطنتی، معابد، بقایای کاخ‌ها و سازه‌های تاریخی در بخش‌های مختلف شهر دیده می‌شوند. خیلی از این آثار هم در یک محدوده نسبتاً نزدیک به هم قرار گرفته‌اند و همین باعث می‌شود حال‌وهوای تاریخی شهر فقط به یک موزه یا محوطه خاص محدود نباشد.

 مجموعه آرامگاه‌های دائرونگ‌وون؛ تپه‌هایی که مقبره پادشاهان‌اند

در نگاه اول، دائرونگ‌وون (Daereungwon) بیشتر شبیه پارکی آرام با تپه‌های سبز و بزرگ است، اما هرکدام از این تپه‌ها در واقع یک آرامگاه سلطنتی‌اند. این مجموعه یکی از مهم‌ترین یادگارهای دوره سیلا در گیونگجو است و قدم زدن میان مقبره‌ها تصویر متفاوتی از تاریخ این شهر می‌دهد.

یکی از معروف‌ترین آرامگاه‌های این مجموعه، چئونماچونگ است که بازدیدکنندگان می‌توانند وارد آن شوند. اشیای ارزشمندی از داخل این مقبره پیدا شده، از جمله تاج‌های طلایی و زیورآلات مربوط به خاندان سلطنتی. دائرونگ‌وون در نزدیکی چند جاذبه مهم دیگر گیونگجو قرار دارد و برای شروع آشنایی با گذشته این شهر، انتخاب بسیار خوبی است.

 مجموعه آرامگاه‌های دائرونگ‌وون

رصدخانه چئومسونگ‌دائه؛ یکی از قدیمی‌ترین رصدخانه‌های آسیا

در یکی از بخش‌های تاریخی گیونگجو، برج سنگی کوتاهی قرار دارد که شاید در نگاه اول خیلی ساده به نظر برسد. چئومسونگ‌دائه (Cheomseongdae) در دوره پادشاهی سیلا ساخته شده و از آن به‌عنوان یکی از قدیمی‌ترین رصدخانه‌های باقی‌مانده در آسیا یاد می‌شود.

این برج حدود ۹ متر ارتفاع دارد و از قطعات سنگی روی هم ساخته شده است. چیزی که آن را جالب می‌کند، کاربردش در زمان خودش است؛ زمانی که رصد آسمان و دنبال کردن حرکت ستاره‌ها برای تقویم، کشاورزی و امور حکومتی اهمیت زیادی داشت.

چئومسونگ‌دائه بیشتر از اینکه با ابعادش شما را تحت‌تأثیر قرار بدهد، با قدمت و جایگاهی که در تاریخ علم کره دارد جالب است. ضمن اینکه در همان محدوده‌ای قرار گرفته که چند جاذبه مهم دیگر گیونگجو هم نزدیک آن هستند و معمولاً بازدید از آن بخشی از گشت‌وگذار در مرکز تاریخی شهر می‌شود.

رصدخانه چئومسونگ‌دائه؛ یکی از قدیمی‌ترین رصدخانه‌های آسیا

 کاخ دونگ‌گونگ و برکه وولجی

کاخ دونگ‌گونگ و برکه وولجی (Donggung Palace and Wolji Pond) یکی از جاهایی است که بهتر است برای عصر نگهش دارید. این مجموعه در دوره سیلا بخشی از کاخ سلطنتی بود و از آن برای اقامت ولیعهد و برگزاری مراسم‌های مهم استفاده می‌شد. امروز بخش‌هایی از ساختمان‌ها بازسازی شده‌اند و برکه وولجی در مرکز محوطه قرار دارد.

جذابیت اصلی اینجا وقتی بیشتر می‌شود که هوا تاریک شود. نور ساختمان‌ها روی سطح آب می‌افتد و انعکاس آن‌ها در برکه، منظره‌ای می‌سازد که با فضای روز کاملاً فرق دارد. برای همین خیلی‌ها بازدید از دونگ‌گونگ و وولجی را به ساعات پایانی روز موکول می‌کنند.

این مجموعه در نزدیکی چند جاذبه مهم دیگر گیونگجو قرار دارد و اگر همان روز از چئومسونگ‌دائه یا آرامگاه‌های دائرونگ‌وون دیدن کرده باشید، می‌توانید مسیرتان را تا اینجا ادامه دهید و بخش تاریخی شهر را با یکی از زیباترین منظره‌های شبانه گیونگجو تمام کنید.

 کاخ دونگ‌گونگ و برکه وولجی؛ مکان های تاریخی کره جنوبی

معبد بولگوکسا و غار سئوک‌گورام؛ دو یادگار مهم از دوره سیلا

کمی بیرون از مرکز گیونگجو، روی دامنه کوه توهام، دو مورد از مهم‌ترین آثار بودایی کره جنوبی قرار گرفته‌اند: معبد بولگوکسا و غار سئوک‌گورام. هر دو در قرن هشتم و در دوره پادشاهی سیلا ساخته شدند و امروز به‌صورت مشترک در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار دارند.

بولگوکسا با ساختمان‌های چوبی، پل‌های سنگی و پاگوداهای قدیمی‌اش شناخته می‌شود. کمی بالاتر از معبد، سئوک‌گورام قرار دارد؛ غاری دست‌ساز از سنگ گرانیت که در فضای اصلی آن مجسمه بزرگی از بودا رو به سمت دریا نشسته است. دیوارهای اطراف هم با نقش‌ها و پیکره‌های بودایی پوشیده شده‌اند.

این دو مجموعه را معمولاً با هم می‌بینند، اما حال‌وهوایشان یکی نیست. بولگوکسا فضای باز و معماری مفصل‌تری دارد، در حالی که سئوک‌گورام کوچک‌تر و آرام‌تر است و بخش اصلی جذابیتش به همان فضای سنگی و مجسمه بودا برمی‌گردد.

جاهای دیدنی بوسان؛ شهر ساحلی کره جنوبی

بعد از فضای تاریخی گیونگجو، بوسان حال‌وهوای کاملاً متفاوتی دارد. این شهر در جنوب شرقی کره جنوبی و کنار دریا قرار گرفته و بخش زیادی از جذابیتش به همین موقعیت ساحلی برمی‌گردد. ساحل‌های شهری، بازارهای ماهی، محله‌هایی که روی دامنه تپه‌ها ساخته شده‌اند و چشم‌انداز بندر، بوسان را از سئول و گیونگجو جدا می‌کنند.

 دهکده فرهنگی گامچئون؛ خانه‌های رنگی روی دامنه تپه

دهکده فرهنگی گامچئون (Gamcheon Culture Village) روی دامنه تپه‌ای در بوسان ساخته شده و خانه‌های کوچک و رنگارنگش به‌صورت پلکانی تا پایین محله ادامه پیدا می‌کنند. کوچه‌های باریک، پله‌ها و اختلاف ارتفاع باعث شده تقریباً از هر بخش محله نمای متفاوتی از خانه‌ها و دریا دیده شود.

گامچئون ظاهر امروزی‌اش را یک‌شبه به دست نیاورده است. این محله در سال‌های جنگ کره محل زندگی بسیاری از پناهندگان بود و دهه‌ها بعد، با اجرای پروژه‌های هنری و اضافه‌شدن نقاشی‌های دیواری، کارگاه‌ها و گالری‌های کوچک تغییر کرد.

بیشتر بازدیدکنندگان سراغ خیابان اصلی می‌روند، اما بخش جالب‌تر گامچئون را می‌توان در کوچه‌های فرعی پیدا کرد؛ جایی که هنوز خانه‌های مسکونی، پله‌های قدیمی و بخش‌هایی از بافت اصلی محله باقی مانده‌اند. فقط باید حواستان باشد که گامچئون هنوز محل زندگی مردم است و همه کوچه‌های آن یک فضای صرفاً گردشگری نیستند.

 دهکده فرهنگی گامچئون

ساحل هائه‌اونده؛ معروف‌ترین ساحل بوسان

هائه‌اونده (Haeundae Beach) یکی از نمادهای اصلی بوسان و شناخته‌شده‌ترین ساحل این شهر است. نوار شنی ساحل حدود ۱.۵ کیلومتر امتداد دارد و روبه‌روی آن برج‌ها، هتل‌ها و ساختمان‌های بلند قرار گرفته‌اند؛ منظره‌ای که خیلی خوب حال‌وهوای ساحلی و در عین حال شهری بوسان را نشان می‌دهد. تابستان‌ها هائه‌اونده شلوغ‌تر می‌شود، اما در فصل‌های دیگر هم برای قدم زدن کنار دریا و تماشای خط ساحلی جای جذابی است.

اطراف هائه‌اونده هم چند جاذبه دیگر قرار دارد. پارک بلو لاین در امتداد ساحل کشیده شده و قطارها و کپسول‌های کوچک آن از کنار دریا عبور می‌کنند. کمی عقب‌تر از ساحل، خیابان هائریدان قرار دارد که کافه‌ها و مغازه‌های کوچک‌تری دارد و فضای آرام‌تری نسبت به بخش اصلی هائه‌اونده پیدا کرده است. برای همین این منطقه فقط به خود ساحل محدود نمی‌شود و می‌توان چند ساعت را در بخش‌های مختلف آن گذراند.

ساحل هائه‌اونده؛ معروف‌ترین ساحل بوسان

 بازار جاگالچی؛ بازار ماهی بوسان

بازار جاگالچی (Jagalchi Market) یکی از معروف‌ترین بازارهای بوسان و از بزرگ‌ترین بازارهای محصولات دریایی کره جنوبی است. این بازار کنار ساحل قرار دارد و بخش زیادی از آن به فروش ماهی تازه، صدف، هشت‌پا و دیگر محصولات دریایی اختصاص دارد. جاگالچی بعد از جنگ کره بزرگ‌تر شد و به‌مرور به یکی از بازارهای اصلی شهر تبدیل شد.

بخش ماهی زنده بازار برای گردشگران جذاب‌تر است. می‌توانید ماهی موردنظرتان را انتخاب کنید و همان‌جا برایتان آماده کنند. بیرون ساختمان اصلی هم هنوز فروشنده‌هایی را می‌بینید که کنار خیابان و نزدیک ساحل ماهی و محصولات دریایی می‌فروشند.

جاگالچی فقط برای خرید یا غذا خوردن نیست؛ اینجا یکی از جاهایی است که حال‌وهوای بندری بوسان را خیلی واضح می‌شود دید. اگر از آن بازارهایی خوشتان می‌آید که هنوز زندگی روزمره شهر در آن جریان دارد، جاگالچی ارزش دیدن دارد.

 بازار جاگالچی؛ بازار ماهی بوسان

معبد هائیدونگ یونگ‌گونگسا؛ معبدی درست کنار دریا

بیشتر معابد قدیمی کره جنوبی را میان کوه‌ها پیدا می‌کنید، اما معبد هائیدونگ یونگ‌گونگسا (Haedong Yonggungsa) در شمال شرقی بوسان درست کنار ساحل ساخته شده است. ساختمان‌های معبد روی صخره‌ها قرار گرفته‌اند و از بخش‌های مختلف مجموعه می‌توان دریا را دید.

نخستین معبد در این محل در سال ۱۳۷۶ و در دوره گوریو ساخته شد، هرچند بنای آن بعدها از بین رفت و در قرن بیستم دوباره بازسازی شد. برای رسیدن به بخش اصلی معبد باید از مسیری پلکانی پایین بروید و همین مسیر کم‌کم منظره ساحل و ساختمان‌های معبد را جلوی چشمتان باز می‌کند.

یونگ‌گونگسا به‌خصوص صبح زود و هنگام طلوع منظره زیبایی دارد. اگر قرار باشد در بوسان فقط ساحل و محله‌های شهری نبینید، این معبد یکی از بهترین انتخاب‌ها برای دیدن بخش متفاوتی از شهر است.

معبد هائیدونگ یونگ‌گونگسا

جاهای دیدنی جزیره ججو

ججو با چیزی که در سئول، گیونگجو یا بوسان می‌بینید فرق دارد. اینجا طبیعت نقش اصلی را دارد؛ کوه آتشفشانی، دهانه‌های قدیمی، غارهای گدازه‌ای و ساحل‌هایی که شکلشان حاصل فعالیت‌های آتشفشانی است. بخش زیادی از منظره‌های معروف جزیره هم به همین گذشته زمین‌شناسی برمی‌گردند. برای همین اگر بخواهید یکی از متفاوت‌ترین چهره‌های کره جنوبی را ببینید، ججو یکی از بهترین جاها برای شروع است.

کوه هالاسان؛ بلندترین کوه کره جنوبی

هالاسان (Hallasan) درست در مرکز جزیره ججو قرار گرفته و با ارتفاع ۱۹۵۰ متر، بلندترین کوه کره جنوبی است. این کوه آتشفشانی خاموش تقریباً از هر جای جزیره خودش را نشان می‌دهد و یکی از مهم‌ترین نمادهای طبیعی ججو به حساب می‌آید.

چند مسیر مختلف برای پیاده‌روی در هالاسان وجود دارد؛ بعضی کوتاه‌ترند و برای یک گشت سبک مناسب‌اند و بعضی تا نزدیکی قله ادامه پیدا می‌کنند. در بالاترین بخش کوه، دهانه آتشفشانی بائنگنوکدام قرار دارد که در بعضی فصل‌ها آب در آن جمع می‌شود.

برای دیدن هالاسان لازم نیست حتماً صعود کامل داشته باشید. حتی مسیرهای کوتاه‌تر هم جنگل، دامنه‌های آتشفشانی و منظره‌ای متفاوت از طبیعت ججو را به‌خوبی نشان می‌دهند.

کوه هالاسان؛ بلندترین کوه کره جنوبی

 سئونگسان ایلچول‌بونگ؛ دهانه آتشفشانی کنار دریا

در شرق جزیره ججو، سئونگسان ایلچول‌بونگ (Seongsan Ilchulbong) درست کنار دریا بالا آمده است؛ یک دهانه آتشفشانی بزرگ که حدود پنج هزار سال پیش بر اثر فوران آتشفشانی زیر آب شکل گرفت. دهانه بالای آن نزدیک به ۶۰۰ متر قطر دارد و از بالا، هم ساحل شرقی ججو دیده می‌شود و هم جزیره اودو در فاصله‌ای نه‌چندان دور.

برای رسیدن به بالای سئونگسان باید مسیر پلکانی دامنه را طی کنید که معمولاً حدود نیم ساعت زمان می‌برد. خیلی‌ها صبح زود به اینجا می‌آیند تا طلوع خورشید را از بالای دهانه ببینند؛ به همین دلیل نام این مکان را می‌توان «قله طلوع» ترجمه کرد.

سئونگسان فقط یک نقطه مرتفع برای تماشای منظره نیست. شکل تقریباً دایره‌ای دهانه، دیواره‌های سبز اطراف آن و قرار گرفتنش درست در لبه دریا، منظره‌ای ساخته‌اند که کمتر جای دیگری در ججو شبیهش را می‌بینید. این منطقه بخشی از مجموعه طبیعی آتشفشانی ججو است که در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار دارد.

 سئونگسان ایلچول‌بونگ

غار مانجانگول؛ تونل گدازه‌ای زیر زمین ججو

غار مانجانگول (Manjanggul Cave) یکی از دیدنی‌های متفاوت ججو است؛ تونلی زیرزمینی که هزاران سال پیش با جریان گدازه‌های آتشفشانی شکل گرفته است. وارد غار که می‌شوید، دمای هوا پایین می‌آید و مسیر میان دیواره‌هایی ادامه پیدا می‌کند که رد حرکت گدازه هنوز روی آن‌ها دیده می‌شود.

بخش قابل بازدید غار حدود یک ساعت رفت‌وبرگشت زمان می‌برد و در طول مسیر، شکل‌های مختلفی از سنگ‌های آتشفشانی و آثار باقی‌مانده از جریان گدازه را می‌بینید. در انتهای مسیر هم یکی از معروف‌ترین بخش‌های مانجانگول قرار دارد؛ ستون بزرگی از گدازه که از کف غار بالا آمده است.

مانجانگول بعد از یک دوره طولانی مرمت و ایمن‌سازی، در ۳۰ مه ۲۰۲۶ دوباره به روی بازدیدکنندگان باز شد. اگر تا اینجا ججو را بیشتر با کوه، ساحل و دهانه‌های آتشفشانی دیده‌اید، مانجانگول بخش دیگری از همین گذشته آتشفشانی را این بار زیر زمین نشان می‌دهد.

طبیعت کره جنوبی

آبشار جئونگ‌بانگ؛ آبشاری که به دریا می‌رسد

در نزدیکی شهر سوگیپو در جنوب ججو، آبشار جئونگ‌بانگ (Jeongbang Falls) از بالای یک صخره ساحلی پایین می‌ریزد و آب آن مستقیم به دریا می‌رسد. آبشار حدود ۲۳ متر ارتفاع دارد و برخلاف بسیاری از آبشارها، پایین آن خبری از حوضچه یا رودخانه نیست؛ آب روی ساحل سنگی می‌ریزد و چند متر آن‌طرف‌تر به دریا می‌رسد.

برای رسیدن به پایین آبشار باید از پله‌ها پایین بروید و بخش آخر مسیر روی سنگ‌های ساحل ادامه پیدا می‌کند. وقتی به پای آبشار برسید، یک طرف صخره و جریان آب را دارید و طرف دیگر دریای ججو را.

جئونگ‌بانگ در حاشیه سوگیپو قرار گرفته و دسترسی به آن هم نسبت به بسیاری از جاذبه‌های طبیعی ججو ساده‌تر است. همین موقعیت باعث شده بتوانید بدون پیاده‌روی طولانی یکی از خاص‌ترین منظره‌های طبیعی جزیره را از نزدیک ببینید.

آبشار جئونگ‌بانگ؛ طبیعت کره جنوبی

جاهای دیدنی دیگر کره جنوبی

دیدنی‌های کره جنوبی به شهرها و مناطقی که تا اینجا دیدیم محدود نمی‌شوند. در جنوب و مرکز کشور هنوز شهرهای تاریخی، روستاهای قدیمی و طبیعتی وجود دارد که با سئول، بوسان و ججو کاملاً فرق می‌کند. بعضی مثل جئونجو و آندونگ برای معماری و فرهنگ سنتی شناخته می‌شوند و بعضی دیگر مثل سونچئون، بوسئونگ و دامیانگ بیشتر به‌خاطر طبیعتشان ارزش دیدن دارند.

 دهکده هانوک جئونجو؛ صدها خانه سنتی در مرکز شهر

در مرکز جئونجو محله‌ای قرار دارد که حدود ۷۰۰ خانه سنتی هانوک در آن کنار هم باقی مانده‌اند. دهکده هانوک جئونجو (Jeonju Hanok Village) بزرگ‌ترین مجموعه شهری از خانه‌های سنتی کره به شمار می‌رود و برخلاف یک روستای تاریخی دورافتاده، درست در بافت شهر قرار گرفته است.

بخشی از خانه‌ها امروز به اقامتگاه، کافه، رستوران و کارگاه‌های صنایع‌دستی تبدیل شده‌اند، اما فرم معماری سنتی محله همچنان حفظ شده است. در میان کوچه‌ها هم چند بنای تاریخی مثل معبد گیونگ‌گی‌جون و مدرسه کنفوسیوسی جئونجو قرار دارند.

جئونجو به غذاهایش هم معروف است و بیبیم‌باپ جئونجو یکی از شناخته‌شده‌ترین نسخه‌های این غذای کره‌ای است. برای همین اینجا فقط جایی برای دیدن خانه‌های هانوک نیست و غذا و زندگی شهری هم بخش مهمی از تجربه محله‌اند.

 دهکده هانوک جئونجو؛ عکس کره جنوبی در شب

 دهکده هاهوئه آندونگ؛ روستایی از دوره چوسان

دهکده هاهوئه (Hahoe Folk Village) در آندونگ یکی از بهترین نمونه‌های باقی‌مانده از روستاهای سنتی دوره چوسان است. خانه‌های اشرافی با سقف سفالی و خانه‌های ساده‌تر با سقف کاهگلی هنوز در کنار هم دیده می‌شوند و بعضی خانواده‌ها همچنان در همین روستا زندگی می‌کنند.

رود ناکدونگ دور بخشی از روستا می‌پیچد و کوه‌ها و صخره‌های اطراف هم تقریباً همان مرز طبیعی قدیمی هاهوئه را حفظ کرده‌اند. اگر از صخره بویونگ‌دائه بالا بروید، می‌توانید فرم کامل روستا و پیچ رودخانه را از بالا ببینید.

هاهوئه همچنین با نمایش سنتی ماسک شناخته می‌شود؛ نمایشی طنزآمیز که بخشی از فرهنگ قدیمی منطقه بوده و هنوز اجرا می‌شود. این روستا همراه با یانگ‌دونگ در فهرست میراث جهانی یونسکو قرار دارد.

 دهکده هاهوئه آندونگ؛ روستایی از دوره چوسان

 تالاب سونچئون‌مان؛ نیزارهایی در امتداد خلیج

در جنوب کره جنوبی، تالاب سونچئون‌مان (Suncheonman Bay Wetland) منظره‌ای دارد که با بیشتر جاذبه‌های این فهرست فرق می‌کند. مسیرهای چوبی از میان نیزارهای وسیع عبور می‌کنند و هرچه به سمت خلیج پیش بروید، زمین‌های گِلی و آبراه‌های پیچ‌خورده بیشتر دیده می‌شوند.

معروف‌ترین منظره سونچئون‌مان را از رصدخانه یونگسان می‌بینید. از آن بالا، آبراه اصلی تالاب به شکل یک منحنی بزرگ میان نیزارها و زمین‌های گِلی ادامه پیدا می‌کند. نزدیک غروب، همین منظره یکی از بهترین نماهای منطقه را دارد.

این تالاب زیستگاه پرندگان مهاجر مختلف هم هست و در فصل‌های سرد می‌توان گونه‌هایی مثل درنای کلاه‌دار را در منطقه دید. اگر طبیعت کره را فقط با کوه و جنگل می‌شناسید، سونچئون‌مان تصویر دیگری از آن نشان می‌دهد.

 تالاب سونچئون‌مان؛ عکس کره جنوبی واقعی

 مزرعه چای دائه‌هان داوون در بوسئونگ

در بوسئونگ، ردیف‌های بوته چای سبز روی دامنه تپه‌ها پشت سر هم کشیده شده‌اند و یکی از شناخته‌شده‌ترین مناظر این منطقه را ساخته‌اند. مزرعه چای دائه‌هان داوون (Daehan Dawon Tea Plantation) یکی از معروف‌ترین مزارع چای بوسئونگ است و مسیر مشخصی برای قدم زدن میان مزارع دارد.

مسیر از میان درختان بلند سدر شروع می‌شود و بعد به دامنه‌هایی می‌رسد که بوته‌های چای به شکل منظم روی آن‌ها کاشته شده‌اند. اگر مسیر را تا بخش مرتفع مزرعه ادامه بدهید، در روزهای صاف از سکوی بالا حتی می‌توان دریا را در دوردست دید.

بوسئونگ یکی از مهم‌ترین مناطق تولید چای سبز کره جنوبی است و اینجا فرصت خوبی است که به‌جای دیدن یک باغ تزئینی، چشم‌اندازی را ببینید که هنوز بخشی از کشاورزی واقعی منطقه است.

 مزرعه چای دائه‌هان داوون در بوسئونگ

جنگل بامبوی جوکنوون در دامیانگ

در شهر دامیانگ می‌توانید وارد مسیری شوید که دو طرفش را بامبوهای بلند گرفته‌اند و در بعضی قسمت‌ها حتی آسمان به‌سختی از میان ساقه‌ها دیده می‌شود. جوکنوون (Juknokwon) جنگلی حدود ۱۶۰ هزار مترمربعی است که مسیرهای پیاده‌روی مختلفی میان بامبوهای آن ساخته شده‌اند.

این جنگل در سال ۲۰۰۳ ایجاد شد، اما تراکم و ارتفاع بامبوها باعث شده حالا فضای آن بسیار طبیعی‌تر از یک پارک معمولی به نظر برسد. مسیرها طول و شیب متفاوتی دارند و لازم نیست برای دیدن بخش‌های اصلی جنگل پیاده‌روی سختی داشته باشید.

دامیانگ از گذشته با بامبو شناخته می‌شود و در اطراف جوکنوون هم می‌توان محصولات و خوراکی‌هایی را پیدا کرد که با بامبو تهیه شده‌اند. با این حال، دلیل اصلی آمدن به اینجا همان قدم زدن میان دیوارهای بلند و سبز بامبوست.

 اودو بوتانیا؛ باغی روی یک جزیره کوچک

در نزدیکی جزیره گئوجه، جزیره کوچک دیگری به نام اودو قرار دارد که بخش بزرگی از آن به یک باغ گیاه‌شناسی تبدیل شده است. اودو بوتانیا (Oedo Botania) حدود ۱۴۹ هزار مترمربع وسعت دارد و بیش از هزار گونه گیاه کمیاب و نیمه‌گرمسیری در آن نگهداری می‌شود.

مسیر بازدید از میان باغ‌ها، تراس‌ها و قسمت‌های مختلف جزیره بالا می‌رود و در بسیاری از نقاط، دریا درست پشت باغ دیده می‌شود. یکی از معروف‌ترین بخش‌ها باغ ونوس است که با مجسمه‌ها و باغ‌آرایی منظم طراحی شده، اما منظره اصلی اودو جایی شکل می‌گیرد که باغ به صخره‌ها و دریای اطراف می‌رسد.

برای رفتن به اودو بوتانیا باید از گئوجه با کشتی راهی جزیره شوید. همین مسیر دریایی هم بخشی از بازدید است و در راه، جزایر و صخره‌های کوچک اطراف گئوجه را می‌بینید.

 اودو بوتانیا، عکس جاهای دیدنی کره جنوبی

اگر دیدن کره جنوبی وسوسه‌تان کرده...

حالا که از کاخ‌های سئول و آرامگاه‌های گیونگجو تا سواحل بوسان، طبیعت ججو و چند جای کمتر تکراری‌تر کره جنوبی را دیدیم، احتمالاً تصویر روشن‌تری از این کشور دارید. کره برای کسی که هم شهرهای مدرن دوست دارد، هم تاریخ، هم طبیعت و هم غذا، مقصدی است که انتخاب‌های زیادی جلو پایش می‌گذارد و همین تنوع، برنامه‌ریزی سفر را هم مهم‌تر می‌کند.

اگر دارید جدی‌تر به سفر فکر می‌کنید، پیشنهاد می‌کنیم قبل از هر چیز راهنمای سفر به کره جنوبی را بخوانید؛ آنجا درباره زمان مناسب سفر، ویزا، حمل‌ونقل، هزینه‌ها و نکات مهمی که قبل از رفتن باید بدانید، مفصل‌تر صحبت کرده‌ایم.

بعد از آن، اگر ترجیح می‌دهید برنامه سفر، اقامت، رفت‌وآمدها و بخش‌های اصلی سفر از قبل هماهنگ شده باشند، می‌توانید سراغ تورهای کره جنوبی جویاتور بروید و برنامه‌ای را انتخاب کنید که بیشتر با چیزی که از کره می‌خواهید ببینید، جور باشد.

مطالب مرتبط